Lange tijd was het werk van Guillaume Sorel al uitgebreid gearchiveerd, gedocumenteerd en geordend. Maar zoals bij veel kunstenaars bleef de informatie verspreid tussen beelden, herinneringen en documenten. Met Art2App kon hij het geheel eindelijk een duidelijkere, soepelere en duurzamere vorm geven.
Een rijk oeuvre, versnipperde documentatie
Sinds de jaren 80 bouwt Guillaume Sorel aan een eigenzinnig oeuvre dat onmiddellijk herkenbaar is op het kruispunt van strip, illustratie en schilderkunst. Hij volgde zijn opleiding aan de Beaux-Arts in Parijs en publiceerde begin jaren 90 zijn eerste stripalbum, waarna hij in de decennia daarna een rijk universum ontwikkelde van graphic novels, originele pagina’s, covers, affiches, geïllustreerde boeken en persoonlijker werk.
In de loop der tijd kwamen zo duizenden pagina’s, illustraties en beelden samen. Een indrukwekkende productie, maar nooit iets abstracts: elk werk heeft zijn context, bestemming en geschiedenis.
Guillaume Sorel was al lang begonnen om dat alles te ordenen. “Ik had een Excel-bestand dat ik ongeveer tien jaar geleden had aangemaakt”, vertelt hij. “Ik had ook beeldmateriaal in verschillende bestanden.” Maar al snel stelde hij de echte diagnose: “Alles lag een beetje verspreid” en vooral “het geheel was absoluut niet met elkaar verbonden”. De moeilijkheid is niet te weten dat de werken bestaan, maar ze opnieuw kunnen terugvinden, documenteren, situeren, benutten en doorgeven zonder telkens alles opnieuw te moeten reconstrueren. Sommige informatie bestaat al, maar is nog niet ondergebracht in een systeem dat gestructureerd, visueel en eenvoudig genoeg is om op lange termijn te onderhouden.
Weer een totaaloverzicht krijgen
Dit soort organisatie werkt een tijdlang. Het kan zelfs jarenlang goed gaan. Maar zodra het volume te groot wordt, begint het alles af te remmen. Er is niet per se een gebrek aan archieven; er ontbreekt vooral één plek waar alles echt samenkomt.
Precies daarom werd de noodzaak om te catalogiseren steeds duidelijker: weer een totaaloverzicht krijgen. “Ik wilde niet alleen weten welke werken er waren gemaakt. Ik wilde weten waar ze zijn en waarvoor ze bedoeld waren.” Met andere woorden: hij wilde niet enkel stukken oplijsten, maar een echt totaaloverzicht opbouwen, een ruimte waarin werken, beelden, contexten, plaatsen, tentoonstellingen en nuttige gegevens samen bestaan.
Een keuze gestuurd door vertrouwen en gebruiksgemak
De keuze voor Art2App was niet gebaseerd op een abstracte belofte. Ze groeide geleidelijk, eerst via eigen onderzoek en daarna binnen een context van vertrouwen. Zijn galeriehouder, die het platform al lang gebruikt, vertelde hem er eerst over en liet hem het vervolgens op een tablet zien tijdens een tentoonstelling.
“De soepelheid” viel hem meteen op. Wat hij op dat moment zag, was niet zomaar software. Het was een manier om eenvoudig toegang te krijgen tot de werken, zonder wrijving te navigeren en te voelen dat het hulpmiddel echt in het dagelijkse werk kon passen. En vooral was er die aanbeveling van professionals met wie hij al lang samenwerkt. “Ik vertrouw liever mensen met wie ik al een tijd werk”, zegt hij. “Dat zij er tevreden over zijn, is volgens mij de beste reclame die er bestaat.”
Een overgang zonder opnieuw bij nul te beginnen
De overgang zelf verliep naadloos. “Ik zou zeggen dat het eerder een heel vloeiende voortzetting was.” Dankzij de integratie van zijn Excel-bestand hoefde de kunstenaar niet alles opnieuw vanaf het begin te doen. “Ik begon niet bij nul. Het was erg geruststellend om te zien dat een groot deel van de informatie al aanwezig was.”
Daarna kon het werk geleidelijk doorgaan: corrigeren, aanvullen, beelden toevoegen en beter documenteren. “Om het hulpmiddel eigen te maken, maakte het enorm veel eenvoudiger dat ik niet van niets hoefde te beginnen.” Vanaf dat moment kreeg het een vaste plaats in het dagelijks werk. “Vandaag verloopt alles echt veel soepeler”, zegt Guillaume Sorel. “Dingen kunnen bijna in realtime worden gedaan. Zodra ik over de informatie beschik, kan ik alles direct in het hulpmiddel invoeren.” De documentatie groeit stap voor stap mee, wat rustiger werken mogelijk maakt en achterstand voorkomt.
Een eenvoudiger, visueler en consistenter gebruik
Hij benadrukt ook de ergonomie: “Het werkt behoorlijk soepel, het is prettig in gebruik.” Dat woord keert vaak terug: prettig. En voor een catalogiseringstool is dat allesbehalve onbelangrijk. “Het maakt het mogelijk om je echt volledig op de inhoud te concentreren zonder te worden afgeremd door technische beperkingen.”
Die gebruikskwaliteit maakt veel verschil, en dat gevoel van toe-eigening komt ook via het visuele tot stand. “Dat je beelden kunt integreren, maakt het hulpmiddel erg visueel en erg prettig in gebruik.” Voor een kunstenaar is die dimensie wezenlijk. Het beeld is geen toevoeging; het is onderdeel van de manier waarop je werken terugvindt, vergelijkt, herbekijkt en soms zelfs opnieuw ontdekt.
Sommige functies zijn voor hem bijzonder nuttig geworden. Eerst noemt hij de eerste import, daarna de tussentijdse exports om “te zien waar ik sta”. Hij benadrukt ook het dupliceren van records wanneer meerdere werken een deel van hun informatie delen. “Dat je op zijn minst een deel van de informatie kunt dupliceren, is echt waardevol.”
De tijd die in documentatie gaat zitten blijft heel reëel, maar wordt consistenter, minder repetitief en minder belastend. Guillaume Sorel verbergt ook niet dat het “iets meer tijd” heeft gevraagd dan hij zich had voorgesteld. Maar hij voegt meteen toe wat die investering rechtvaardigt: “Als de informatie er eenmaal is, dan is ze er.” Dat is waarschijnlijk de beste samenvatting van wat een goed catalogiseringstool betekent: geen magische tijdswinst, maar duurzame stabiliteit.
Catalogiseren om beter te lezen, vooruit te denken en door te geven
Gaandeweg werd het voordeel breder dan verwacht. Art2App dient niet langer alleen om de werken te centraliseren. Guillaume Sorel spreekt over een andere manier om zijn eigen werk te overzien. “Het geeft echt een wat meer verenigd overzicht”, zegt hij, “een duidelijker en samenhangender beeld van het werk dat ik tot nu toe heb gedaan.” Waar er vroeger een verzameling losse documenten was, is er nu een leesbaarder geheel.
Hij legt uit dat hij nu beter kan nadenken over komende tentoonstellingen, op basis van wat al wel of nog niet is getoond. Hij kan thema’s verkennen, trefwoorden toevoegen en nieuwe verbanden bedenken. “Je kunt ook zoeken op thema.” En hij voegt eraan toe: “Art2App helpt om de juiste vragen te stellen en anders na te denken.” Catalogiseren is dan geen doel op zich meer. Het wordt een instrument voor reflectie, bijna een hulpmiddel om vooruit te kijken.
In het geval van Guillaume Sorel gaat die verruiming van het gebruik nog verder. Hij denkt al aan de mogelijkheid van een monografie. “Het is een stap richting een ander doel”, zegt hij. “Met dit hulpmiddel zal het volgens mij toch eenvoudiger worden.” Die zin is belangrijk, omdat hij laat zien dat een goed catalogiseringstool niet alleen nuttig is om het verleden te ordenen. Het wordt ook een redactionele basis, een instrument voor toekomstplanning en een fundament om het verhaal van het oeuvre te vertellen.
Guillaume Sorel benadrukt ook een persoonlijker maar essentieel punt: hij wil niet dat zijn werken een last worden voor zijn erfgenamen. Er moet een heldere, begrijpelijke en overdraagbare inventaris blijven bestaan, met een structuur die zichtbaar maakt wat er is en waar het zich bevindt. Maar hij verwoordt het ook heel treffend: dit nut gaat niet alleen over de toekomst. “Het is vandaag ook essentieel, nu ik moet weten wat ik heb.”
Dit werk van structureren kan zelfs verrassingen opleveren: “Sinds ik het hulpmiddel heb, heb ik totaal onverwachte beelden ingevoerd die ik weer heb teruggevonden.” Dat is een van de interessantste effecten van dit soort aanpak: beter catalogiseren betekent niet alleen beter ordenen. Het betekent ook je eigen werk beter leren kennen, vergeten stukken terugvinden en je begrip van je eigen traject verdiepen.
Een aanbeveling uit de praktijk
Wanneer hem wordt gevraagd wat hij zou zeggen tegen een andere kunstenaar die nog altijd met Excel werkt, antwoordt hij zonder omwegen. Veel van zijn collega’s zijn van zijn generatie, hebben een omvangrijk oeuvre en soms niet eens een spreadsheet, maar alleen harde schijven die “op hun eigen manier” geordend zijn. Toch hebben zij niet altijd “een echt totaaloverzicht van alle werken die zij in 20, 30 of 40 jaar hebben gemaakt”. Tegen jongere kunstenaars zegt hij juist: begin nu. “Nu is het moment om stap voor stap vast te leggen wat ze aan het maken zijn.”
Zijn advies is allesbehalve theoretisch. Het vertrekt vanuit een eenvoudige vaststelling: “We herinneren ons niet allemaal alles wat we in ons leven hebben gedaan.” Daarom is een eenvoudig, structurerend en overdraagbaar hulpmiddel zo belangrijk. “Ik vind het hulpmiddel zo eenvoudig in gebruik dat het echt zonde zou zijn om het niet te gebruiken.” En vooral verwoordt hij heel precies wat Art2App hem in wezen brengt: “Wat het me brengt? Een echte opluchting.” Dat is waarschijnlijk het juiste woord om zijn ervaring samen te vatten. De opluchting van “één plek die alle informatie centraliseert”, een plek waar je beelden kunt zien, documenteren, verbinden en terugvinden. De opluchting van “echt een volledig en vrij helder overzicht van bijna 40 jaar creatie” te hebben. En misschien ook de opluchting te voelen dat alles wat is gemaakt niet langer alleen afhangt van het geheugen, persoonlijke gewoonten of een ordening die alleen de kunstenaar zelf kan ontcijferen.
Wat Guillaume Sorel laat zien, is dat het niet simpelweg gaat om werken catalogiseren. Het gaat erom weer een totaaloverzicht te krijgen en werken te verbinden met hun beelden en hun geschiedenis. Met een geschikt hulpmiddel zoals Art2App wordt een heel creatief parcours duidelijker, leesbaarder en gemakkelijker door te geven.