Je oeuvre delen: digitale catalogi voor kunstenaars

Vroeg of laat vraagt iemand om je werk te zien: een galeriehouder, een curator, een journalist, een verzamelaar die je bij een opening hebt ontmoet. Een map met afbeeldingen en een losse prijslijst sturen maakt zelden de indruk die het werk verdient. Een korte, goed gemaakte catalogus wel, en hij kost minder moeite dan de meeste kunstenaars verwachten zodra hun registraties op orde zijn.

Deze gids loopt door het opbouwen van een catalogus voor een specifieke lezer: kiezen wat erin komt, hem goed presenteren, hem versturen met de juiste instellingen en opvolgen. Hij laat ook zien wanneer een catalogus het juiste gereedschap is en wanneer iets duurzamers beter past.

Begin met een doel, niet met alles

De meest voorkomende fout is alles sturen. Een catalogus werkt het best als hij is gebouwd voor één lezer en één doel, want wat een galerie moet zien, is niet wat een verzamelaar moet zien.

Stem de selectie af op de lezer

• Voor een galerie: een samenhangende selectie die richting laat zien, bij voorkeur uit één reeks, met recent werk eerst. Een galerie beoordeelt of je een oeuvre hebt, niet of je één goed werk kunt maken.
• Voor een verzamelaar: beschikbare werken met maten, technieken en prijzen, zodat hij kan beslissen zonder je te mailen voor basisgegevens.
• Voor een journalist of curator: een helder overzicht met titels, jaren en een paar regels context, en afbeeldingen die hij mag gebruiken.

Houd het kort genoeg om uit te lezen

Kies tussen 8 en 20 werken. Dat is genoeg om spreiding te tonen en weinig genoeg om tot het eind gelezen te worden. Twijfel je over een werk, laat het dan weg: een catalogus wordt onthouden om zijn sterkste pagina's, niet om zijn lengte.

Wat een catalogus prettig leesbaar maakt

Goede afbeeldingen, consistent gemaakt

Een catalogus kan er alleen zo goed uitzien als zijn foto's. Gebruik in de hele selectie vergelijkbare belichting en uitsnede en snijd de omgeving weg. Heeft een werk nog geen goede afbeelding, laat het dan voorlopig weg en voeg het toe zodra die er is. Wisselende fotokwaliteit leest als wisselende werkkwaliteit, hoe oneerlijk dat ook is.

De juiste gegevens, niets meer

Titel, jaar, techniek, afmetingen en, waar relevant, editie en prijs zijn meestal genoeg. Een notitie van één regel over het idee achter een werk kan helpen, maar lange teksten horen elders. Beslis vooraf of prijzen überhaupt verschijnen, en wees consequent in de hele selectie: een catalogus waarin de helft van de werken een prijs toont en de helft niet, ziet er onaf uit.

Een volgorde die klopt

Rangschik de werken zo dat het oog zich natuurlijk beweegt: per reeks, per periode of per thema. De eerste en laatste pagina wegen het zwaarst, zet daar je sterkste werk. Is er een werk dat de rest verklaart, zoals een belangrijk vroeg werk uit de reeks, zet het dan dicht bij het begin.

Genereer hem uit je registraties

De makkelijkste manier om een catalogus juist te houden, is hem te genereren uit dezelfde registraties die je voor al het andere gebruikt. Komen titel, afmetingen en afbeeldingen uit de werkregistratie, dan is er geen tweede document om gelijk te houden, en een gecorrigeerd detail verschijnt overal. Staan je gegevens nog verspreid, begin dan met Wat vast te leggen per kunstwerk.

Hoe het werkt in Art2App Artist Studio

In het plan Masterwork publiceer je een online catalogus van geselecteerde werken, beveilig je hem met wachtwoord en vervaldatum en bepaal je of bezoekers hem kunnen downloaden. Je stuurt een link in plaats van een zware bijlage, en de catalogus kan zichzelf sluiten als de gelegenheid voorbij is.

Goed versturen

De catalogus is de helft van de indruk. Het bericht dat hem begeleidt, is de andere helft, en een paar kleine gewoontes maken een merkbaar verschil.

1. Schrijf twee zinnen bij de link: wie je bent en waarom je deze selectie naar deze persoon stuurt.
2. Deel het wachtwoord apart, per bericht of telefoon, als de catalogus beveiligd is.
3. Beslis over downloads. Sta ze toe voor een galerie die het werk moet doorsturen, beperk ze bij een eerste gesprek.
4. Kies een vervaldatum die de lezer een redelijke termijn geeft, meestal twee tot vier weken.
5. Volg op na een week en leg het gesprek vast in de registratie van het contact.

Andere lezers, andere opvolging

Een galerie kan weken nodig hebben om te reageren, en een beleefde herinnering na een of twee weken is normaal. Een journalist werkt met een deadline, dus stuur de catalogus alleen als je snel vragen kunt beantwoorden. Een verzamelaar die om een catalogus vroeg, is al geïnteresseerd, dus volg binnen een paar dagen op en bied een atelierbezoek of een telefoontje aan. Noteer in elk geval wat er is verstuurd, naar wie en wanneer, zodat het volgende gesprek verdergaat waar dit stopte.

Wanneer een catalogus niet genoeg is

Een catalogus is een momentopname voor een specifiek publiek. Wil je een permanente, openbare plek waar iedereen je werk kan vinden, dan is een kunstenaarswebsite die uit dezelfde registraties wordt gegenereerd de logische volgende stap. Zie hoe een website uit je registraties werkt. En zodra werken verkocht worden, legt Echtheidscertificaten en QR-verificatie voor kunstenaars uit hoe je elke verkoop documenteert.